Yaz─▒lar

KA├çI┼× RAMPASI

─░nsan neyden ka├žar en ├žok..?
Neyden korkar delicesine..?
Ya da sadece korktu─ču i├žin mi ka├žar..?
Peki ya insan kendinden neden ka├žar…?

Dokuz y─▒l aradan sonra yine ayn─▒ yerdeyim, a─č─▒r ad─▒mlarla y├╝r├╝yorum, i├žim i├žime s─▒─čm─▒yor ama bu his ├žok farkl─▒; heyecan de─čil, korku de─čil ne oldu─čuna dair en ufak┬á bir fikrim yok, ama ┼čunu biliyorum nefes almay─▒, yutkunmay─▒ unuttum..
Y├╝r├╝meye devam ediyorum. Zoraki ald─▒─č─▒m nefes ile ci─čerlerim par├žalan─▒rcas─▒na..ad─▒m ad─▒m..
Att─▒─č─▒m her ad─▒m akl─▒m─▒n, kalbimin uyuyan hat─▒ralar─▒na ayak bas─▒yor ve hat─▒ralar ├Âfkeyle uyan─▒yor y─▒llar─▒n uykusundan. Ad─▒n─▒ koyamad─▒─č─▒m o hisler bir anda birer canavara d├Ân├╝┼č├╝yor. Ad─▒mlar─▒mla birlikte g├Âz bebeklerim de b├╝y├╝yor ve burnumdan soluyorum. Eve yakla┼č─▒rken g├Âzlerim sokak detaylar─▒na tak─▒l─▒yor ve o s─▒ra bakkal amcaya denk geliyorum. Y─▒llar onu da ├žok y─▒pratm─▒┼č, sa├ž─▒ sakal─▒ bembeyaz olmu┼č. Bakkal amcan─▒n hemen ard─▒ndan mahallenin ablalar─▒n─▒ kar┼č─▒dan a┼ča─č─▒layan bak─▒┼člarla beni izlerken ve aralar─▒nda f─▒s─▒lda┼č─▒rken┬á buluyorum ve hi├ž oral─▒ olmay─▒p ba┼č─▒m dik, umursamaz bir tav─▒rla, elimi kolumu sallaya sallaya┬á eve giriyorum ve sonunda her ┼čeyin ba┼člad─▒─č─▒ yerdeyim ya da bitti─či yer.. Kap─▒dan girdi─čim anda o kendinden emin halimden eser kalm─▒yor ve bir anda yere y─▒─č─▒l─▒yorum. Y─▒llarca ka├žt─▒─č─▒m ┼čeylerle y├╝zle┼čmek bu omuzlara fazla geliyor, zerrelerime kadar titriyorum ve san─▒r─▒m yine yutkunmay─▒ unuttum.. Her ┼čey yerli yerinde, bin bir umutla kurdu─čum masa, ├╝zerinde mumlar, tabaklar , ka┼č─▒klar, bardaklar.. O g├╝nden sonra kimse girmemi┼č eve┬á hala bizim kokumuz. Toz dumanla kar─▒┼č─▒k ┼čekilde doluyor ci─čerime. Kokunu daha iyi duyabilece─čim yere gidiyorum ve kalbim elden gitmek ├╝zere ka├ž─▒yorum oradan.

Evet yine ka├ž─▒yorum eve girdi─čim andaki┬á halimin tam aksine son s├╝rat ko┼čuyorum, saatlerce hi├ž durmadan ko┼čuyorum ve art─▒k sendeyim soluk solu─ča bir ┼čeyler m─▒r─▒ldan─▒yorum.

├ľz├╝r dilerim, topra─č─▒na bir damla su d├Âkemedim.

├ľz├╝r dilerim, en sevdi─čin ├ži├žeklerden yok.

├ľz├╝r dilerim ├žok ge├ž kald─▒m.

REYHAN SULAMI┼×