├ťNLEM

4.4
(14)

K├╝t├╝phanenin her zaman ki,┬á fincanda kalm─▒┼č kahve telvesi gibi hissedilen, bask─▒n eski kitap kokusundan ayr─▒ bir kokuyla bezenmi┼č bir farkl─▒l─▒─č─▒ vard─▒ bug├╝n. Kokunun sebebini bulmak i├žin, ba┼č─▒n─▒ k├╝t├╝phane memuresinin oldu─ču tarafa ├ževirdi ┼čair. Masan─▒n ├╝zerinde her zamankinden farkl─▒ olarak, ─░znik ├žinisi ile nak─▒┼članm─▒┼č bir vazo ve kocaman bir buket yasemin ├ži├že─či oldu─čunu g├Âr├╝nce k├╝t├╝phane havas─▒n─▒ de─či┼čtiren, g├╝zelle┼čtiren sebebi bulmu┼čtu. Yaseminlere bakarken g├╝l├╝msedi─čini farketti. Tam g├Âzlerini onlardan ├ževirip i┼čine odaklan─▒cakt─▒ ki; koca buket yaseminin ard─▒ndan memure han─▒m ba┼č─▒n─▒ kald─▒r─▒p, kendini g├Âsterdi. Bir anda iki ki┼činin g├Âzleri birbirine kilitlendi. ─░kiside ba┼člar─▒yla selamla┼čt─▒lar. Memure han─▒m tekrar ├Ân├╝ne d├Ân├╝p i┼čine devam etti. ┼×air ise hala ona ve yaseminlere bak─▒yordu. Memure han─▒mda ayn─▒ yaseminler gibiydi, beyaz g├Âmlek ve sar─▒ h─▒rkas─▒yla yaseminlerle ikiz karde┼č gibi oturuyorlard─▒ masada. Memure han─▒m ├╝zerinde ki bak─▒┼člar─▒ hissetmi┼č olacakki tekrar ba┼č─▒n─▒ kald─▒r─▒p ┼čaire bakt─▒, hisleri yan─▒lmam─▒┼čt─▒, bak─▒┼člar ├╝zerindeydi. ┼×air bak─▒┼člar─▒n─▒ art─▒k ├ževirmesi gerekti─čini d├╝┼č├╝n├╝yor ama ├ževiremiyordu. Buraya defalarca gelmi┼č, defalarca bu han─▒mla sohbet etmi┼čti ama sanki bug├╝nki kad─▒n ba┼čka bir kad─▒nd─▒. Bu derece g├╝zel oldu─čunu hi├ž farketmemi┼čti. Yaseminlerin kokusu beni etkiledi herhalde diye ge├žirdi i├žinden. Ve bu d├╝┼č├╝nce ile sanki b├╝y├╝ bozuldu ve bak─▒┼člar─▒n─▒ ay─▒r─▒p, ├Ân├╝nde ki kitaplara odaklanmak i├žin y├Ân├╝n├╝ ├ževirdi.
Y─▒llard─▒r ┼čiir yaz─▒yor, bir├žok ┼čiir kitab─▒n─▒ sevenleriyle bulu┼čturuyordu. Ama bu sefer bir roman i├žin haz─▒rlan─▒yordu. Hem ara┼čt─▒rma yapmak, hemde k├╝t├╝phane ortam─▒n─▒n verdi─či dinginlikten faydalanmak i├žin birka├ž haftad─▒r buraya geliyordu. ─░lk geldi─či g├╝nden beride k├╝t├╝phane memuresi ile samimiyet kurmu┼čtu. Bu ┼čekilde hem ula┼čmak istedi─či kitaplara daha kolay ula┼č─▒yor hemde k├╝t├╝phane i├žindeki gen├žlerin say─▒s─▒n─▒n ├žoklu─čundan m├╝tevellit, az─▒nl─▒kta kalan bu ikili birbirlerini yak─▒n ve m├╝ttefik g├Âr├╝yorlard─▒. ├ľ─čle saatlerinde kap─▒n─▒n ├Ân├╝nden ge├žen simit├židen birka├ž kere simit alan ┼čair, memure han─▒mla ├žay ve simit e┼čli─činde kap─▒n─▒n ├Ân├╝nde g├╝ndelik olaylardan ├žok├ža muhabbette etmi┼člerdi. Ama bu samimiyet ve muhabbete kar┼č─▒l─▒k hi├ž bir vakit, bu han─▒m , g├Âz├╝ne bu derece g├╝zel g├Âz├╝kmemi┼čti. ├ľn├╝ndeki kitaplardan k├╝├ž├╝k ka─č─▒tlara notlar al─▒yor, sonra ka─č─▒tlarda ki notlar─▒ okuyor ve niye notlar─▒ ald─▒─č─▒na anlam veremiyor, ├╝zerlerini kalemle karal─▒yordu. G├Âr├╝nen ├žal─▒┼čt─▒─č─▒ idi ama akl─▒n─▒ bu ├žal─▒┼čmaya veremiyordu.

Ne kadar s├╝re ge├žti─čini bilemeden yazd─▒, karalad─▒ tekrar yazd─▒ bir ┼čeyler. Birden omzunda bir a─č─▒rl─▒k hissetti ba┼č─▒n─▒ ├ževirdi. Omzunda ki a─č─▒rl─▒k memure han─▒m─▒n eliydi. K─▒s─▒k bir sesle, ├žok g├Âm├╝lm├╝┼čs├╝n├╝z notlara, ├žay molas─▒ verin isterseniz! dedi memure han─▒m. mermi gibi f─▒rlad─▒ yerinden, sandalyenin d├Â┼čemenin ├╝zerinde ├ž─▒kard─▒─č─▒ korkun├ž sesle yapt─▒─č─▒ hareketin pi┼čmanl─▒─č─▒n─▒ hissetti. Memure han─▒m hafif├že g├╝l├╝msedi. Birlikte ├žay makinas─▒n─▒n ├Ân├╝ne y├╝r├╝d├╝ler ve ├žaylar─▒n─▒ al─▒p kap─▒ ├Ân├╝ne ├ž─▒kt─▒lar.

┼×air biraz heyecandan, biraz ne yapaca─č─▒n─▒ bilemedi─či i├žin hemen bir sigara yakt─▒. Memure han─▒m onu seyrediyordu, bunun fark─▒nda olan ┼čair g├Âz g├Âze gelmek i├žin can ├žeki┼čirken bir taraftan da bak─▒┼člar─▒n─▒ kad─▒na ├ževirmemek i├žin kendini s─▒k─▒yordu. Bug├╝n biraz tuhafs─▒n─▒z dedi; kad─▒n. ┼×air; bilmem, ayn─▒y─▒m halbuki! dedi. Bana ├Âyle geldi herhalde; dedi kad─▒n. Kad─▒n her zaman ki gibi g├╝nl├╝k mevzulardan konu┼čuyordu, ┼čair onu dinlermi┼č gibi yap─▒yordu ama yapt─▒─č─▒ tek ┼čey kad─▒n─▒n g├Âzlerine kilitlenip bakmakt─▒. As─▒l bug├╝n farkl─▒ olan sensin; demek istiyordu. Amam s├Âyleyemiyordu. kar┼č─▒s─▒nda ki kad─▒n sanki ba┼čka bir dilden konu┼čuyormu┼č gibi hi├žbir dedi─čini anlam─▒yor sadece sesler duyuyordu. Kad─▒n─▒n jest ve mimiklerinden bir ┼čeyler ├ž─▒karmaya ├žal─▒┼č─▒yordu. Kad─▒n─▒n ne anlatt─▒─č─▒n─▒ anlamak i├žin daha bir kilitleniyordu g├Âzlerine, dudaklar─▒na, mimiklerine ve kilitlendik├že daha bir anlams─▒zla┼č─▒yordu s├Âzler, hareketler, d├╝nya. ┼×air g├Âzlerini dikmi┼č kad─▒n─▒ ├ž├Âzmeye ├žal─▒┼č─▒yordu. Kad─▒n hem bu ilgiden rahats─▒z olmu┼č┬á hemde y─▒llar sonra birinin b├Âyle s─▒cak ve derin bakmas─▒ndan gizli bir memnuniyet duymu┼čtu. Ama bir ┼čekilde bu an─▒ bu havay─▒ da─č─▒tmal─▒yd─▒.
Hayat, kocaman bir ├╝nlem koymu┼č iki ka┼č─▒n─▒z─▒n ortas─▒na; kar┼č─▒n─▒zdakilere, bu adam─▒n s├Âyleyecekleri , bildirecekleri var diyor adeta. Size de, duygular─▒n─▒ i├žinde tutma mimiklerin de─čil s├Âzlerin bulu┼čsun g├╝n─▒┼č─▒─č─▒yla demi┼č; sanki, dedi kad─▒n.
┼×air, hi├ž beklemedi─či bu s├Âzler kar┼č─▒s─▒nda lal oldu. K─▒┼č─▒n kendini korumak i├žin her t├╝rl├╝ ya┼čamsal faaliyetlerini durduran a─ča├ž kurba─čas─▒ gibi nefesini, kalp at─▒┼č─▒n─▒, duygu ve d├╝┼č├╝ncelerini birka├ž saniyeli─čine dondurdu, kald─▒. Kad─▒n ┼čairin bak─▒┼člar─▒n─▒ ├╝zerinden da─č─▒tmak i├žin s├Âzleri se├žerek konu┼čmu┼čtu ama bu i┼če yaramam─▒┼č ├╝stelik ┼čairin g├Âzlerini g├Âzlerine m─▒hlam─▒┼čt─▒. ─░yi misiniz? dedi, kad─▒n.

┼×air bir komut beklercesine s─▒├žrad─▒, bu tek soru kelimesiyle. ─░yiyim diyemedi ama sadece bak─▒┼člar─▒n─▒ ay─▒rd─▒ kad─▒ndan. ─░├žeriye do─čru bakarak, koridorda gezdirdi bak─▒┼člar─▒n─▒, bir ka├ž─▒┼č tabelas─▒ ar─▒yordu, bulam─▒yordu. Sonra koridorun duvar─▒ndaki aynay─▒ ve aynadaki aksini ke┼čfetti. Kendine bakt─▒. Y├╝z├╝ne. ─░ki ka┼č─▒n─▒n aras─▒na. Kad─▒n─▒n s├Âyledi─či ├╝nlem i┼čaretine. A┼ča─č─▒ yukar─▒ yirmi k├╝sur senedir o ├╝nlem i┼čareti gibi derin ├žizgi oradayd─▒, her aynaya bak─▒┼č─▒nda g├Âr├╝yordu ama onu ├╝nlem olarak d├╝┼č├╝nmemi┼čti. ├ťstelik c├╝mle i┼č├žisi olmas─▒na ra─čmen. Kelimelerden ve noktalama i┼čaretlerinden d├╝nyalar kurup, d├╝nyalar y─▒kmas─▒na ra─čmen o ├žizgiye ├╝nlem g├Âz├╝yle bakmam─▒┼čt─▒.
Yere d├╝┼č├╝rd├╝ bak─▒┼člar─▒n─▒. Kad─▒n tekrar sordu, iyi misiniz? Yerden bak─▒┼člar─▒n─▒ kald─▒rmadan kafas─▒n─▒ evet anlam─▒nda sallad─▒ ve hi├žbir ┼čey demeden arkas─▒n─▒ d├Ân├╝p k├╝t├╝phaneden ├ž─▒kmak i├žin kap─▒ya kadar y├╝r├╝d├╝, sonra durdu, bedeni bir an ├Ânce gitmek i├žin tela┼č i├žinde-┬á ve ┼čair taraf─▒ndan kabul g├Ârm├╝┼čken bu eylem- ard─▒nda ruhunun kald─▒─č─▒n─▒ fark etti. Onun yeti┼čmesini bekledi. Ruhsuz bir ┼čekilde buradan ├ž─▒kmak istemiyordu.
Kad─▒n onu izliyordu, adam─▒n bile sonradan fark etti─či her ┼čeyi o da ya┼č─▒yor gibi hissediyordu. Tek ruh iki beden gibi odada dikiliyorlard─▒.
Beden ,dedi kad─▒n; ruha d├╝nya ├╝zerinde a├ž─▒lan bir penceredir. D├╝nya ser├╝veni bitince bu pencere kapan─▒r, ba┼čka bir ├ólemde ba┼čka bir pencere ile bakar─▒z kendi ruhumuza. Zamanla eskiyen her pencere gibi tutukluk yapar, g─▒c─▒rdar, kapatmaya ├žal─▒┼č─▒rs─▒n geri teper, kilit tutmaz, kirlenir, paslan─▒r belki de ├žatlar. Ruhla hemhal olman─▒ engeller bunlar. Durup ,ona ula┼čmam─▒z─▒ engelleyen ne var diye bakmak beklemek iyi gelir. Sonra yava┼č├ža gelir, bedeni kucaklar ruh. ─░├žin bir anda temiz, kuvvetli bir hava girmi┼č gibi hoplar, ─▒l─▒k ─▒l─▒k ┼čelaler d├Âk├╝l├╝r g├Âvdene. Anlam veremezsin ne oldu─čuna. ─░┼čte ruh tekrar sana yeti┼čmi┼čtir o zaman.
Sonra sustu. Adam kad─▒n─▒n anlatt─▒klar─▒n─▒ bedeninde hissediyordu. ┼×a┼č─▒rm─▒┼čt─▒ ┼ča┼č─▒rmamas─▒ gerekti─čini d├╝┼č├╝n├╝rken. Birden g├Âvdesi ─▒s─▒nd─▒ bacaklar─▒na can geldi, ad─▒m att─▒. ”Selametle ” diyebildi sadece ard─▒na bakmadan. Kad─▒n hi├ž bir kelimeyi g├╝n─▒┼č─▒─č─▒na b─▒rakmad─▒. Selametle dedi i├žinden, selametle.

ZEYNEB TONBU┼×

Bu g├Ânderiyi be─čendiniz mi?

Derecelendirmek i├žin bir y─▒ld─▒za t─▒klay─▒n!

Ortalama puan 4.4 / 5. Oy say─▒s─▒: 14

┼×u ana kadar oy yok! Bu g├Ânderiye ilk oy veren siz olun.

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir