─░STANBUL ┼×EH─░R HATLARI

─░STANBUL’ UN BE┼× H├éL─░

5
(2)

SABAH VAKT─░:

┬áG├╝ne Ey├╝p Sultan da ba┼člamak laz─▒m. ─░stanbulÔÇÖun neresinde olursan ol Ey├╝p Sultan ba┼člang─▒├ž noktan, arz-─▒ halifen olmal─▒. Sabah ezan─▒yla birlikte, sultanla bir safta durup, ├ólemlerin sultan─▒n─▒ kalbinde hissederek rahmana secde etmek, servilerin tekbirini duyabilmek, ├ž─▒narlar─▒n Esma-├╝l H├╝snalar─▒n─▒ ve onlarla yeknesak olup topra─ča d├╝┼čmek, kalkmamak gerek. G├Âzya┼č─▒yla birlikte iman tahtas─▒ndan s├╝z├╝l├╝p, yere d├╝┼č├╝p ├žatlamak gerek. Camiden ├ž─▒k─▒yorum, borcunu ├Âdemenin verdi─či hafiflikle duyular─▒m daha bir a├ž─▒k uyaranlara. O y├╝zden etraf─▒mdaki her ┼čeye daha dikkatli bak─▒yor, daha keskin i┼čitiyorum ve derin soluk al─▒yorum etraf─▒mdaki t├╝m ho┼č kokulardan mahrum kalmamak ad─▒na. Cami e┼či─činde ki mermer basamak g├Âz├╝me tak─▒l─▒yor. A┼č─▒nm─▒┼č mermerlere kimlerin ayaklar─▒n─▒n de─čdi─čini Allah bilir, mermer ┼čahitlik eder. Ben ise sadece o ayaklar─▒n sahiplerini hayal ederim, kap─▒ e┼či─čindeki a┼č─▒nm─▒┼čl─▒─ča, ya┼čanm─▒┼čl─▒─ča bakarak. Avlu nereye a├ž─▒l─▒r, ya da neyi h─▒fzeder ├ževrelemesiyle kafam kar─▒┼č─▒r. ─░├žerde miyim yoksa d─▒┼čar─▒da m─▒? R├╝zg├ór y├╝z├╝m├╝ ok┼čar kendime getirir hafiften, ├ž─▒nar─▒n yavrular─▒ dallar, ├╝zerindeki yapraklarla seslenir u─čurlar beni, uyand─▒r─▒r beni bu h├╝lyadan. Camiinin k├Â┼česinden d├Ânerim a─č─▒r ad─▒mlarla, d├╝┼č├╝nceli miyim, h├╝z├╝nl├╝ m├╝y├╝m, yoksa?? Mezarlar, hayat─▒ sorgulamama sebep olur daha ├žok. Az olan h├╝z├╝nd├╝r. Bir├žok mezar o kadar eskidir ki, art─▒k ├╝z├╝lmenin yersizli─či h├╝zn├╝m├╝ dengeler. Nas─▒l biri olduklar─▒, nereden geldikleri, ne ya┼čad─▒klar─▒ belli de─čildir, ama hepsinin nereye gittikleri belli.

┬áMerdivenleri t─▒rman─▒yorum, a─č─▒r a─č─▒r. Dilimde yine o ┼čiir. Lise y─▒llar─▒m akl─▒ma geliyor, ne┼čelenmem laz─▒m, sa─čl─▒ sollu mezar ta┼člar─▒ ne┼čemi b├Âl├╝yor. Her merdiven ├ž─▒k─▒┼č─▒mda beynimde g├╝zel bir m├╝zikle fonlanm─▒┼č Ahmet Ha┼čim ┼čiiri.

A─č─▒r, a─č─▒r ├ž─▒kacaks─▒n bu merdivenlerden,

Eteklerinde g├╝ne┼č rengi bir y─▒─č─▒n yaprak,

Ve bir zaman bakacaks─▒n sem├óya a─člayarak…

Sular sarard─▒… y├╝z├╝n perde perde solmakta,

K─▒z─▒l hav├ólar─▒ seyret ki ak┼čam olmakta…

E─čilmi┼č arza, kanar, muttas─▒l kanar g├╝ller;

Durur alev gibi dallarda kanl─▒ b├╝lb├╝ller,

Sular m─▒ yand─▒? Neden tunca benziyor mermer?

Bu bir lisân-ı hafîdir ki ruha dolmakta,

K─▒z─▒l hav├ólar─▒ seyret ki ak┼čam olmakta…

┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á┬á ┼×iir ak┼čam─▒ i┼čaretliyor, bense sabah─▒ ya┼č─▒yorum.

Pier LotiÔÇÖ deyim. Soluk solu─ča kalm─▒┼č─▒m. ├ľlm├╝┼člerin a─č─▒rl─▒─č─▒ m─▒ ├ž├Âkt├╝ ├╝st├╝me ne? Birden ├Ân├╝m aralan─▒yor, tepede ├Âylece g├╝ne kar┼č─▒ duruyorum. Manzara beni tekrar hayata ba─čl─▒yor. Ne tuhaf! Az ├Ânce ba┼čka bir ├ólemde kendimle hesapla┼č─▒yordum, ┼čimdi ise hayata ak─▒p kar─▒┼čmak istiyorum. Ya┼čay─▒p, hayata kar─▒┼čmak i├žin yemek gerek. Bende ├Âyle yap─▒yorum. Simit, peynir, zeytin ve ├žay en kadim dostlar─▒m. Yerken, ─░stanbulÔÇÖu seyrediyorum, g├Âz├╝m├╝n ├Ân├╝mdeki g├Âz├╝m ─░stanbul u. S├╝leymaniye en tepeden h├ókim manzaraya, Topkap─▒ saray─▒ k├Â┼čeden kadraja girme ├žabas─▒nda, ad─▒n─▒ bildi─čim bilmedi─čim nice binalar ve evler kar┼č─▒mda. ─░stanbul semalar─▒na barda─č─▒n dem renginden bakmak gerek diyorum i├žimden, her yudumda ┼č├╝kretmek, sonra bu az oldu deyip bir f─▒rt daha ├žekmek. ├çaya at─▒lan ┼čekerin erimesi kadar dertleri g├Ân├╝lde eritmek gerek. Ve ├Âyle yap─▒p, ince belli barda─č─▒n i├žindeki kalan ├žay─▒n renginden bak─▒yorum. G├Âz├╝me dayad─▒─č─▒m bardak kirpiklerimi ─▒s─▒t─▒yor, manzara i├žimi.

 

├ľ─×LE VAKT─░:

├ľ─čle vakti ├Âm├╝rler durgun akar, sen bundan haberdar m─▒s─▒n? Fark etmezsin ama hem ├žocukluk bir su gibi akar avu├žlar─▒ndan, hem de ya┼čl─▒l─▒k. G├╝n├╝n ├Â─čle saati gibi ├Âmr├╝nde ├Â─čle vakti durgundur. Ne yapaca─č─▒n─▒ bilemezsin ama yerinde de duramazs─▒n, kalk─▒p gitmek istersin ne adresin bellidir, ne menzilin. Orta yerde durur ├Âylece hayat─▒ndan ge├ženleri seyredersin. Hayat─▒n ge├ži┼čini seyreder. Elini uzat─▒p tutmak istersin, elin eri┼čmez. Ge├žmi┼čin mi seni tutar, gelecek korkusu mu ├ž├Âzemezsin. ├ľylece durursun ├Âmr├╝n ├Â─čle vaktinde, kendini tan─▒mak i├žin nadasa ya b─▒rak─▒rs─▒n d├╝┼č├╝ncelerini, duygular─▒n─▒. E─čer ├Âmr├╝n├╝n bu vaktini an─▒msamak istersen, ├Â─čle vakti iniver Emin├Ân├╝ ne. Yeni cami gibi sende seyreyle ├ólemi. Ko┼čanlar─▒, ba─č─▒ranlar─▒, para h─▒rs─▒n─▒, al─▒n terini, ihaneti, sadakati, cesareti, esareti g├Âr. Ne tarafa nas─▒l ko┼čaca─č─▒n─▒ hesapla. Herkesle birlikte akmak i├žin haz─▒rlan Emin├Ân├╝ nehrinde. Pa├žalar─▒n─▒ s─▒va, kollar─▒n─▒ s─▒va, hayallerini s─▒rala; kalbinde ki h─▒rslar─▒, beynindeki tilkileri kovala. Tam karar verip atlayacakken, gelen ezan sesiyle sars─▒l, m─▒hlan, oldu─čun yerde ├žak─▒l. Bir ├Ân├╝nde akan nehre bak, birde akan ├Âmr├╝ne. Ne tarafta olaca─č─▒na karar veremeden s─▒vanan kollar─▒n─▒ uzat─▒ver ┼čad─▒rvana. B─▒rak sen de─čil y├╝re─čin aks─▒n, izin ver, yol ver, koyuver.┬á

─░K─░ND─░ VAKT─░:

Yedi tepenin hangisinden bakmak istersen ona git, g├╝n ard─▒na d├╝┼čerken. Seyreyle tema┼čay─▒, sonra g├Âzlerini kapat─▒p dinle ├ólemi. Seyretti─čin mi, dinledi─čin ─░stanbul mu akl─▒nda kalan? Hangi ─░stanbul duyular─▒ndan duygular─▒na akan? ├é┼č─▒k m─▒ kalacaks─▒n onunla Ma┼čuk mu? ─░├žinde ka├ž ucu yan─▒k mektup biriktirdin adresine ula┼čmayan, hasret kokan ka├ž sat─▒r var dilinden d├╝┼čmeyen say. Say s├Âylemek isteyip de s├Âyleyemediklerini, derinlerine g├Ândermek isteyip de ka├ž bak─▒┼č yerlerde s├╝r├╝nd├╝rd├╝n, hepsini topla. Sonra ya┼čad─▒─č─▒n y─▒llar─▒ ├ž─▒kar. Elinde kalan ya┼čanm─▒┼č kabullenilmi┼č tutsakl─▒─č─▒n m─▒, yoksa ya┼čamad─▒─č─▒n ├Â─črenilmi┼č ├žaresizli─čin mi? Bir yandan d├╝┼č├╝n, bir yandan bo─čaz─▒n p─▒r─▒ldayan sular─▒na sal y├╝re─čini. Sonra kendi bo─čaz─▒na d├╝─č├╝mlenen h─▒├žk─▒r─▒klar─▒ sal ummana do─čru. Birazdan gelip kula─č─▒na f─▒s─▒ldayacak M├╝nir Nureddin. Rast akacak ├Ânce ummana d├╝┼č├╝nceler, yan─▒k bir keman taksimiyle ├╝stat girecek ard─▒ndan:

Beni k├Âr kuyularda merdivensiz b─▒rakt─▒n
Denizler ortas─▒nda bak yelkensiz b─▒rakt─▒n
├ľylesine y─▒kt─▒n ki b├╝t├╝n inan├žlar─▒m─▒
Beni sensiz b─▒rakt─▒n, beni bensiz b─▒rakt─▒n.

AK┼×AM VAKT─░

┬áAk┼čamlar esrarl─▒, ak┼čamlar platonik, yorgun ve beklentisiz. Her vakitten daha g├╝zel ─░stanbulÔÇÖ da gurup vakti. Kavac─▒kÔÇÖ tan g├╝n├╝ a┼č─▒racaks─▒n Sar─▒yer ard─▒na, biraz sisli, biraz erguvani, biraz istanbuli ├žok├ža melankoli. G├╝n├╝ a┼č─▒racaks─▒n yar─▒na, vakit bug├╝nden sonra yar─▒ndan biraz evvel. ─░lk gen├žlikten az sonra, vuslattan biraz evvel. Bo─čazdan e┼čsiz bir g├╝zele bakar gibi bakacaks─▒n ├Âmr├╝n kalan─▒na. Z├╝leyhaÔÇÖ n─▒n bak─▒┼č─▒ndaki hayranl─▒k gibi, YakubÔÇÖun umutlu bekleyi┼či gibi, G├Ârd├╝─č├╝n son g├╝zel, i┼čitti─čin son gazel bu. Bug├╝n son g├╝nm├╝┼č gibi tat almana bak, yar─▒n hi├ž yokmu┼č gibi, belki de son ak┼čam bu. Dald─▒─č─▒n h├╝lasa umman gibi, ├Âyle sessiz ve kulak kesileceksin ki hayata, her t├╝rl├╝ sesten ayr─▒┼čt─▒r─▒p ─░stanbul u dinleyeceksin. Bir tek ak┼čam├╝st├╝; y─▒llar ├Âncesinden bir ak┼čam├╝st├╝, sevmeden ve sevilmeden ├Ânce bir ak┼čam├╝st├╝, k─▒rmadan ve k─▒r─▒lmadan ├Ânce ki bir ak┼čam├╝st├╝ bu, ├Âyle say, say ki s─▒z─▒n hafiflesin. Sadece ─░stanbul ve sen varm─▒┼č gibi. Haf─▒z Burhan ve ezan ses verirken nidas─▒yla Be┼čikta┼č’ tan, sen ve ─░stanbul dinleyecek Mihribah’tan.

YATSI VAKT─░:

Bir u┼č┼čak ezanla gelir g├╝n├╝n sonu, anlamazs─▒n nas─▒l ge├žmi┼čtir bir g├╝n, ayn─▒ ├Âmr├╝n├╝n ge├žti─či gibi habersiz f├╝tursuz. ─░skeleye yana┼č─▒rken ┼čehir hatlar─▒ vapuru, kalkmakla kalkmamak aras─▒ oturursun bir koltuk ucunda. Ne doymu┼čsundur ─▒┼č─▒lt─▒l─▒ manzaraya, ne de kalk─▒p gitmek istersin evim dedi─čin mek├óna. Sevdi─čin sevdiklerin bekler. Ayaklar isteksiz, g├Ân├╝l k─▒rg─▒n, g├Ân├╝l yorgun; bir ninni s├Âyleyen olsa be┼čik misali vapurda uyumamak elde de─čil ─░stanbul ak┼čam─▒nda. Hayatta ├Âyle de─čil mi? Zorluklar ve ├╝z├╝nt├╝ler belirince, ├žaresiz kal─▒nca z─▒rh─▒ paslanm─▒┼č kahraman misali ka├ž─▒p g├Â├žmek istemez misin hayattan? Tam o y─▒lg─▒nl─▒k an─▒nda ÔÇśÔÇÖgel gidelim vakit tamamÔÇÖÔÇÖ dese ├Âl├╝m mele─či, ÔÇśÔÇÖbiraz dahaÔÇÖÔÇÖ demez misin? G├╝n yats─▒ oldu, yar─▒na bakiye zaman ┼čimdi. Bir kabir olsa ┼čehir hatlar─▒ vapuru, sallansa be┼čik misali ve hilal d├╝nyay─▒ seyreylerken senin onu seyredi┼činden habersiz ve umursamazken, ruhunu huzurla teslim etmez misin?

ZEYNEB TONBU┼×

Bu g├Ânderiyi be─čendiniz mi?

Derecelendirmek i├žin bir y─▒ld─▒za t─▒klay─▒n!

Ortalama puan 5 / 5. Oy say─▒s─▒: 2

┼×u ana kadar oy yok! Bu g├Ânderiye ilk oy veren siz olun.

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir